Page 201 - NYXmag_SAYI_021

Kedice

Ertesi gün kasabada garip bir huzur vardı… Ama bu Kıvrım kaçmaya çalıştı ama yakalandı. Adam kalemi
huzur tuhaftı. İnsanlar üzülmüyordu ama gülmüyor da önüne koydu:
değildi. Herkes sanki duygularını kaybetmiş gibiydi.
Kıvrım o zaman anladı: Her iyi niyetli dilek, iyi sonuç “Şunu yaz: ‘Bu kasabanın en güçlü ve en zengin kişisi
vermiyordu. ben olayım.’”
Kalemi kullanırken dikkatli olması gerektiğini fark etti. Kıvrım kaleme baktı. Yazarsa ne olacağını biliyordu.

Bir akşam, sokak lambalarının altında dolaşırken bir Bir an düşündü.
ağlama sesi duydu. Bu, artık nadir duyulan bir sesti. Sonra yazdı.
Sesi takip etti ve eski bir apartmanın önünde oturan Ama adamın dediğini değil.
küçük bir çocuk gördü. Elinde kırılmış bir oyuncak
vardı.
“Gerçek mutluluk, kimseye zarar vermeden yaşanır.”
Kıvrım sessizce yaklaştı. Bir anda sert bir rüzgar esti. Kutunun kapağı açıldı.
Adam geri sendeledi. Kıvrım hızla kaçtı.
Çocuk gözyaşlarını silerken onu fark etti.
“Sen de mi yalnızsın?” diye sordu. Ertesi gün kasabada ince bir değişim vardı. Hayatlar
aynıydı… ama insanlar biraz daha yumuşaktı. Birbirine
Kıvrım cevap veremedi ama kalemiyle yere yazdı: karşı daha anlayışlı. Zengin adam bile.
“Neden ağlıyorsun?”
Çocuk şaşırdı ama konuşmaya devam etti: Kıvrım o gün kalemi toprağa gömdü.
“Bugün doğum günüm… ama kimse hatırlamadı.” Çünkü bazı güçler, iyi niyetle bile olsa, insanı zor
Kıvrım’ın kalbi sıkıştı. Kalemi aldı ve dikkatlice yazdı: seçimlere sürüklüyordu.
“Bu çocuk hayatının en güzel doğum gününü yaşasın.”
Bir an her şey durdu. Kalemi gömerken içinden bir düşünce geçti:
“Belki de en büyük güç, her istediğini gerçekleştirmek
Sonra apartmanın kapısı açıldı. İçeriden ışıklar yayıldı. değil… neyi gerçekleştirmemeyi seçmektir.”
Çocuğun annesi elinde pasta ile çıktı. Arkasından
komşular, arkadaşlar… Herkes oradaydı. Balonlar, Kuyruğunu hafifçe salladı, geceye karıştı.
kahkahalar, sürprizler… Ve o günden sonra kasabada bazen açıklanamayan
şeyler oldu.
Çocuk şaşkınlıkla gülümsedi.
Kıvrım biraz uzaktan izledi. Bu kez içi rahattı. Yazdığı Ama kimse bunun, bir kedi ve eski bir tükenmez
şey tam olması gerektiği gibi olmuştu. kalemle ilgisi olduğunu asla kesin olarak bilemedi.

Ama bu durum uzun sürmedi.

Kasabada söylentiler yayılmaya başladı:
“Dilekleri gerçekleştiren bir kedi var.”

İnsanlar Kıvrım’ı aramaya başladı. Herkesin bir isteği
vardı. Daha çok para, daha çok güç, geçmişi değiştirme
arzusu…

Kıvrım saklandı.
Çünkü bu kalemin gücünün tehlikeli olduğunu
biliyordu.

Bir gece, kasabanın en zengin adamı onu buldu. Elinde
bir taşıma kutusu vardı.

“Demek sensin,” dedi. “Benim için bir şey yazacaksın.”

NYX
201