Page 148 - NYXmag_SAYI_021
P. 148
Röportaj
Türkiye’de çok iyi doktorlarımız
ve bakım hizmetlerimiz var,
tıbbi olarak çok ileriyiz.
Ancak en lüks özel hastaneye
bile gitseniz bir oyun odası
göremezsiniz; çünkü o alanı
kâr odaklı kullanmayı tercih
ediyorlar.
Devlet hastaneleri bu
konuda bize daha çok izin
veriyor. Biz oralarda oyun
odaları kuruyoruz. Çocuklar
Aslında vakfın yaptığı bu çalışmalar, serumlarıyla o odaya girmek
toplumda olması gereken "hijyen faktörü" için kuyruk oluyorlar. Bir çocuk
(temel standart) olarak görülebilir mi? için oyun, en temel ihtiyaçtır.
Sosyal devlet olmanın bir sınırı olarak bu
hizmetlerin sunulması gerekmez mi?
Kesinlikle haklısınız. Ancak devleti de her konuda
suçlayamayız; öğretmen açığı varken her hastaneye
kanserli çocuk için özel eğitmen atayamayabiliyorlar. sistemi yerleşti, etik değerleri koruyan güçlü bir
İşte burada STK olarak biz devreye giriyoruz. Eğer grubumuz var. Bu yapının benden sonra da başarıyla
devlet bu temel ihtiyaçları tamamen karşılasaydı, biz süreceğine inanıyorum.
enerjimizi çocukları tiyatroya götürmek gibi çok daha
üst düzey sosyal projelere harcayabilirdik. Tabi ki bürokratik süreçler de bazı işlerin
yapılmasına engel olabiliyor. “Neler yapılsa
KAÇUV'un en dikkat çeken yanlarından işiniz çok daha kolaylaşır" diye sordum.
biri "şeffaflık". Bu güven ortamı ile İnci Hanım tamamen hasta çocukların
diğer STK'larla iş birliği yapacak ortak iyileşme süreçlerindeki gerekliliklere dair
platformlar var mı? cevap verdi:
Örneğin, hastane sınıfları projemiz vardı, şu an
En şeffaf vakıf seçilmek bizim için büyük bir onur.
Ortak projeler hayalimizde hep var. Örneğin bir durduruldu. Milli Eğitim Bakanlığı'nın ‘evde eğitim’
otobüs alıp içine kütüphane kurarak Anadolu'yu hakkı var, bunu hastanelere daha aktif entegre
gezmek gibi... Ancak dürüst olmak gerekirse, bazen edebilirdik. Bir de fizyoterapi meselesi var;
vakit darlığından bazen de kurumsal yapılardaki çocuklarımıza ücretsiz destek vermek istiyoruz ama
iletişim eksikliğinden bu ortaklıkları istediğimiz bürokratik engeller ve denetim süreçleri nedeniyle
düzeye çıkaramıyoruz. izin alamıyoruz. Devletin bizi ‘denetleyerek ama
destekleyerek’ önümüzü açması lazım.
Bu tıkanıklık biraz da kültürümüzdeki Çocuk kanserlerinde gelinen noktada
"koltuğuna sahip olma" ihtirasından mı rakamları merak ettim tabii ki; rakamlar
kaynaklanıyor sorusunu dile getirmeden hiç de sevimli değil.
edemeyeceğim. STK başkanları neden Dünya genelinde her yıl yaklaşık 400 bin, Türkiye’de
daha fazla yetki devretmiyor? ise 3 bin 500 – 4 bin çocuk kanser tanısı alıyor.
Çocukluk çağı kanserleri, tüm kanserlerin yalnızca
Kendi adıma bunu değiştirmek istiyorum. 25 yıl oldu yüzde 2–4’ünü oluşturmasına rağmen, hızlı seyirleri
ve artık önümüzdeki seçimde başkanlığı bırakmaya nedeniyle erken tanı ve doğru tedavi hayati önem
kararlıyım. Kurumlara "yeni kan" lazım. Bizde yönetim taşıyor.
NYX
148
