Türk-Kanadalı ressam Pelin Yazar’ın 2025–2026’da ürettiği 20 resimden oluşan sergi, 26 Kasım’a kadar Moda’da görülebilecek. Sergi kataloğuna yazan ressam İclâl Erentürk Güçsav, bu resimleri “zamana atılmış tohumlar” olarak tanımlıyor.

İstanbul, 14 Kasım 2026 – Pelin Yazar’ın yeni kişisel sergisi “Aidiyet / Belonging”, bugün saat [00:00]’da Kadıköy’deki Museo Moda Sanat Galerisi’nde açılıyor. Küratörlüğünü Ünal Asan’ın üstlendiği sergi, Kuzey Amerika’da geçen uzun yılların ardından 2015’te İstanbul’a dönen sanatçının bu şehre yeniden bakışını izleyiciyle paylaşıyor.

Tuval ve pres tuval üzerine akrilik çalışmalar, Bostancı sahilinden Burgazada vapuruna, Boğaz’dan Marmara’ya uzanan bir kıyı belleği kuruyor. Sergi süresince beş konuk da aidiyeti kendi alanından konuşacak; söyleşi dizisi yarın başlıyor.

Bir ressamın gözünden: “zamana atılmış tohumlar”

Sergi kataloğunun yazısı, Pelin Yazar’ın sanatçı dostu ressam İclâl Erentürk Güçsav’a ait. Güçsav, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi’nden 1994’te dereceyle mezun oldu ve aynı yıl ilk kez verilen Sakıp Sabancı Sanat Ödülü’nü kazandı. Eserleri, İstanbul Resim ve Heykel Müzesi ile İBB Şehir Mirası koleksiyonlarında yer alıyor.

Güçsav, aidiyete bir yere bağlanmaktan çok olduğu gibi kabul görmek üzerinden bakıyor: “Aidiyet duygusu, sadece bir yere ait olmak değil, orada bulunduğu haliyle kabul edilmek, görülmek ve değer verilmekle kendini ortaya koyar.” Ona göre en önemlisi, insanın kendine karşı kurduğu aidiyet: “İnsanın kendini, yargılamadan kabule geçmesi en güçlü adımdır.”

Yazar’ın resimlerini ise belleğin ve yüreğin süzgecinden geçmiş bir birikim olarak okuyor. Güçsav’a göre bu resimler, “uzun zaman dilimine dayanmış çalışmaların, görsel şöleninin bir tür arşiv kayıtlarıdır adeta.”

Güçsav bu resimlerde güvenli bir limana, eve dönüş sıcaklığına ve yağmur sonrası beliren alkımlara rastlandığını yazıyor. Bir ninni, deniz kokulu bir ada ve rüzgârlarla gezilen masalsı bir şehir güncesi de bu imgeler arasında. Bu imgelerin izini eser adlarında da sürmek mümkün: “Evdeyim”, “Yağmur Sonrası”, “Fırtınanın Ninnisi”, “Burgazada’ya Giderken”, “Rüzgar’ın Keyfi”.

Yazısında karmaşık görünen yüzeyin altındaki yalınlığa da dikkat çekiyor: “Her dokunuşta, yıllar içinde biriktirdiği duygu yoğunlukları kendini ifade eder; duru, içten, yapmacıksız… İşte tam bu noktada; yalın ifade, öz ile buluşur.” Güçsav, sanatçının bu duyguyla ürettiği her resmi “adeta zamana atılmış tohumlar” olarak tanımlıyor.

Boğaz’dan Burgazada’ya

Sergideki eserlerin çoğu, sanatçının çocukluğundan tanıdığı sulara bakıyor. Üç parçalı “Boğaz” serisine katalogda eşlik eden metin, Boğaz’ın hiç susmadığını, yalnızca anlatma biçimini değiştirdiğini söylüyor. 2026 tarihli “Saklı Balık” ise sürüsünden ayrı düşüp kayalara sığınan, yoldaşlarını bulunca yoluna devam eden göçmen bir balığın hikâyesi.

Pelin Yazar’a göre aidiyet

Sanatçı için aidiyet bir coğrafyadan çok bir bağ: “Benim için aidiyet, bir yere ait olmak değil, onunla sevgiyle bağ kurmaktır.”

“Şimdi çocukluğumun geçtiği İstanbul’da yaşıyorum. O yıllardan kalan rengârenk anıları hep kıymetli buldum. Ama İstanbul’dan giderek uzaklaştıkça, şehri başka gözlerle görmeye başladım.”

Yazar’a göre aidiyet “tanışılan insanlarda, geçirilen zamanlarda, kurulan derin bağlarda saklıdır.” Ve ekliyor: “Bir sanatçının resmindeki kolaj veya sabırla ördüğü mozaik gibi. Her parça, bir başka kültürü, bir başka dostluğu, bir başka dili temsil eder.”

“Aidiyet; haritada bir sınırın içinde olmak değildir. Bu his, zamandan ve mekândan bağımsızdır çoğu zaman, sınırlandırılamaz.”

Sergi boyunca söyleşiler

Sergi süresince farklı alanlardan beş konuk, aidiyet kavramını kendi deneyiminin ve mesleğinin penceresinden ele alacak. Söyleşi dizisi yarın, 15 Kasım Pazar günü Asil Özbay’la başlıyor. Tüm söyleşiler Museo Moda Sanat Galerisi’nde yapılacak.

Walter L. Meyer, Türk kültürünü, müziğini ve dilini yıllarca öğrendikten sonra 2019’da Los Angeles’tan İstanbul’a taşındı; söyleşisi İngilizce yapılacak.